Nazwa zupy wzięła się stąd, że moja córka na widok zawartości talerza powiedziała, że to jest tak brzydkie, że trzeba zjeść przy zgaszonym świetle. Co powiedziawszy, zrobiła, zmiatając swoją porcję i dokładkę. Nam się jakoś udaje patrzeć na zupę bez większego obrzydzenia, aczkolwiek rzeczywiście danie nie jest fotogeniczne. Za to jest zdrowe, pyszne i bardzo proste w wykonaniu. Przepis znalazłam na White Plate kilka lat temu i teraz robię go i na pamięć i na oko ;)
Składniki:
- 3 duże cebule posiekane w drobniutką kostkę
- 1 opakowanie (1/2 kg) zielonej soczewicy
- szklanka pasaty pomidorowej albo 3 zblendowane dojrzałe pomidory
- 3 litry bulionu warzywnego (ja mam domową, mrożoną kostkę, ale jak się nie ma wyjścia, to i kupna ujdzie. albo można do 3 litrów wody dać suszone warzywa - tak głowi autorka przepisu oryginalnego, ale nie próbowałam, wierzę na słowo)
- 2 łyżeczki słodkiej papryki wędzonej
- 3 łyżki masła albo dobrego oleju
- sól, pieprz, kmin, co kto lubi
Wykonanie:
- W dużym garnku rozpuścić tłuszcz, wrzucić na niego posiekaną cebulę i udusić ją na miękko, mieszając aby nie przywarła - trwa to kilka minut, do przezroczystości
- Do zeszklonej cebuli wrzucić paprykę wędzoną i przesmażyć tylko chwilę, aż się cebula oblepi
- wrzucić soczewicę, wlać bulion i zagotować
- do zagotowanego bulionu, dolać pasatę/zblendowane pomidory i znowu zagotować
- następnie zmniejszyć gaz/grzanie pod garnkiem i gotować ok 50 minut do godziny, aż soczewica całkowicie zmięknie. co jakiś czas trzeba mieszać, ale generalnie danie nie przywiera i robi się samo.
Można jeść samo, można z łyżeczką śmietany/jogurtu, albo z kromką chleba. Doskonałe po podgrzaniu.
U nas jedna z ukochanych zup w okresie jesienno - zimowym.
Pomimo tego, że brzydka ;)
Komentarze
Prześlij komentarz